Noopept 20mg 60 caps
Pierwotna cena wynosiła: 229.00zł.199.00złAktualna cena wynosi: 199.00zł.
Noopept (GVS-111) o czystości laboratoryjnej. Odczynnik do badań nad plastycznością synaptyczną, ekspresją neurotrofin i procesami poznawczymi. Substancja znana w środowisku bohackerów, jako nootropik.
- Zamów do godziny 12:00, a wyślemy w tym samym dniu
Noopept 20 mg 60 caps
Noopept (GVS-111) to syntetyczny dipeptyd opracowany w latach 90. XX wieku w Instytucie Farmakologii im. V.V. Zakusova przy Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych. Substancja ta stanowi odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only).
Endogenic Noopept 20 mg zawiera 60 jednostek substancji w formie stałej o czystości laboratoryjnej. Produkt adresowany jest do laboratoriów badawczych prowadzących eksperymenty z zakresu neurobiologii, farmakologii eksperymentalnej oraz biochemii receptorów glutaminianergicznych — i wchodzi w skład linii peptydów badawczych Endogenic.
Od momentu syntezy GVS-111 stał się przedmiotem intensywnych badań przedklinicznych na całym świecie. Zainteresowanie środowisk naukowych wynika z obserwowanej aktywności biologicznej tej cząsteczki w modelach in vitro i in vivo — szczególnie w kontekście modulacji szlaków sygnałowych związanych z plastycznością synaptyczną, ekspresją neurotrofin oraz ochroną komórek nerwowych przed stresem oksydacyjnym.
Noopept należy do grupy dipeptydowych pochodnych piracetamu. W literaturze naukowej bywa klasyfikowany jako związek o potencjale nootropowym, co oznacza, że w badaniach przedklinicznych wykazywał zdolność do modulacji procesów biochemicznych powiązanych z funkcjami poznawczymi na poziomie komórkowym i tkankowym.
W odróżnieniu od piracetamu — pochodnej kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) — Noopept reprezentuje odmienną architekturę molekularną. Jest dipeptydem N-fenyloacetyloprolioglicyny, a ta strukturalna odrębność przekłada się na inny profil oddziaływania z receptorami glutaminianergicznymi. Właściwość ta czyni go interesującym narzędziem badawczym w neurobiologii eksperymentalnej, farmakologii porównawczej i badaniach nad substancjami nootropowymi nowej generacji.
Środowiska naukowe zwróciły uwagę na tę cząsteczkę ze względu na obserwacje wskazujące na jej wpływ na ekspresję czynnika wzrostu nerwów (NGF) oraz czynnika neurotroficznego pochodzenia mózgowego (BDNF) w hodowlach komórkowych i modelach zwierzęcych. Wzrost ekspresji neurotrofin stanowi jeden z najbardziej obiecujących obszarów badań nad substancjami modulującymi plastyczność neuronalną.
Wszystkie wyżej wymienione właściwości obserwuje się przy badaniach laboratoryjnych, nierobione na ludziach, mają one charakter wyłącznie informacyjny. Wszelkie informacje zawarte w opisach nie zatwierdzono przez GIS, GIF ani EFSA. Substancja nie jest lekiem, produktem spożywczym ani suplementem diety, w konsekwencji nie nadaje się on do spożycia przez ludzi. Produkt kwalifikuje się jako odczynnik chemiczny / materiał odniesienia dopuszczony do obrotu na terenie UE. Można go używać wyłącznie do badań naukowych. Pozostałe informacje na temat środka zawarto w karcie charakterystyki substancji chemicznej, którą udostępniamy do wglądu. Produkty dostępne są tylko dla instytucji lub osób prywatnych, które powiązano z działalnością badawczą lub laboratoryjną.
Czym jest Noopept (GVS-111)?
Definicja biochemiczna
Noopept to ester etylowy N-fenyloacetyl-L-prolioglicyny (N-phenylacetyl-L-prolylglycine ethyl ester). Jest syntetycznym dipeptydem zaprojektowanym jako analog endogennego peptydu cykloprolioglicyny (cyclo-L-prolylglycine), stanowiącego aktywny metabolit piracetamu w organizmach modelowych.
Dane identyfikacyjne
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa IUPAC | Ethyl 2-[[(2S)-1-(2-phenylacetyl)pyrrolidine-2-carbonyl]amino]acetate |
| Wzór sumaryczny | C₁₇H₂₂N₂O₄ |
| Masa molowa | 318,37 g/mol |
| Numer CAS | 157115-85-0 |
| Klasyfikacja | Dipeptyd syntetyczny, pochodna prolioglicyny |
| Status regulacyjny | Odczynnik chemiczny (RUO) |
Klasyfikacja chemiczna
GVS-111 przynależy do rodziny racetamopodobnych dipeptydów, chociaż formalnie nie zawiera pierścienia 2-pirolidonowego charakterystycznego dla klasycznych racetamów. Obecność ugrupowania fenyloacetylowego w pozycji N-terminalnej nadaje cząsteczce lipofilowość wystarczającą do penetracji barier biologicznych w modelach eksperymentalnych — co stanowi istotną przewagę nad bardziej hydrofiolowymi pochodnymi GABA.
Struktura i właściwości fizykochemiczne
Cząsteczka Noopeptu składa się z trzech zasadniczych fragmentów strukturalnych:
Fragment fenyloacetylowy — ugrupowanie aromatyczne odpowiedzialne za interakcje hydrofobowe z białkami docelowymi. Pierścień fenylowy zapewnia stabilność konformacyjną i wpływa na powinowactwo ligand-receptor w badaniach wiązania.
Rdzeń prolinowy — pierścień pirolidynowy (L-prolina) nadaje cząsteczce sztywność konformacyjną. Chiralność centrum stereogenicznego (konfiguracja S) ma znaczenie dla stereoselektywnego rozpoznawania molekularnego przez docelowe białka receptorowe.
Fragment glicynowy z grupą estrową — ester etylowy glicyny zwiększa lipofilowość cząsteczki. W warunkach eksperymentalnych na homogenatach tkankowych ulega hydrolizie enzymatycznej, uwalniając aktywny metabolit — cykloprolioglicynę.
Rozpuszczalność
Noopept wykazuje umiarkowaną rozpuszczalność w wodzie (~10 mg/ml w temperaturze 25°C) oraz dobrą rozpuszczalność w rozpuszczalnikach organicznych — DMSO (>50 mg/ml), etanolu i metanolu. Do przygotowania roztworów roboczych w warunkach laboratoryjnych najczęściej stosowany jest DMSO jako rozpuszczalnik pierwotny z następczym rozcieńczeniem medium hodowlanym.
Stabilność
W formie stałej substancja zachowuje stabilność przez minimum 24 miesiące w temperaturze 2–8°C. Roztwory wodne wymagają przechowywania w temperaturze -20°C przy ochronie przed światłem i wielokrotnym zamrażaniem/rozmrażaniem.
Mechanizm działania na poziomie molekularnym
Badania przedkliniczne nad Noopeptem ujawniły wielokierunkowy profil aktywności biologicznej. Poniższe mechanizmy opisano na podstawie eksperymentów in vitro i badań na modelach zwierzęcych.
Modulacja receptorów glutaminianergicznych
Badania in vitro wykazały oddziaływanie GVS-111 na dwa typy receptorów jonotropowych:
Receptory AMPA — w hodowlach neuronów hipokampalnych obserwowano modulację allosteryczną receptorów kwasu alfa-amino-3-hydroksy-5-metylo-4-izoksazolopropionowego. Mechanizm ten zbliża Noopept do grupy ampakin, z tą różnicą, że dipeptyd wykazuje odmienny profil selektywności wobec poszczególnych podjednostek receptora (GluA1–GluA4). Modulacja receptorów AMPA wiąże się w literaturze z procesami szybkiej transmisji pobudzającej i plastyczności synaptycznej.
Receptory NMDA — w preparatach synaptosomowych obserwowano modulację receptorów N-metylo-D-asparaginianowych, prawdopodobnie poprzez interakcję z miejscem glicynowym. Oddziaływanie z receptorami NMDA wskazuje na potencjalny wpływ na długotrwałe wzmocnienie synaptyczne (LTP) — zjawisko elektrofizjologiczne badane intensywnie w kontekście molekularnych podstaw pamięci.
Ekspresja neurotrofin — NGF i BDNF
Jednym z najszerzej cytowanych zjawisk w literaturze dotyczącej GVS-111 jest indukcja ekspresji neurotrofin w tkance nerwowej modeli zwierzęcych:
NGF (czynnik wzrostu nerwów) — Ostrovskaya et al. (2008) wykazali statystycznie istotny wzrost poziomu mRNA NGF w hipokampie szczurów Wistar po 28-dniowej ekspozycji na substancję. Neurotrofina NGF odgrywa rolę w przeżywalności neuronów cholinergicznych przodomózgowia — populacji komórek intensywnie badanej w kontekście procesów pamięciowych.
BDNF (czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego) — w tym samym modelu eksperymentalnym obserwowano równoległy wzrost ekspresji BDNF, co sugeruje aktywację szlaku sygnałowego CREB (cAMP response element-binding protein). BDNF pełni funkcję mediatora neuroplastyczności — wpływa na tworzenie nowych połączeń synaptycznych, długotrwałe wzmocnienie synaptyczne (LTP) oraz neurogenezę w zakręcie zębatym hipokampa.
Co istotne, ekspozycja przewlekła (28 dni) nie prowadziła do rozwoju tolerancji na efekt neurotrofinowy — obserwowano wręcz jego nasilenie w porównaniu z ekspozycją jednorazową.
Właściwości antyoksydacyjne
W hodowlach komórek neuronalnych linii PC12 eksponowanych na stres oksydacyjny indukowany beta-amyloidem (Aβ25-35) Noopept wykazywał zdolność do redukcji poziomu reaktywnych form tlenu (ROS) oraz obniżenia wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia. Obserwacje te opisali Ostrovskaya et al. (2014), wskazując na potencjalny mechanizm neuroprotekcyjny obejmujący hamowanie szlaku apoptotycznego zależnego od mitochondriów.
Wpływ na układ cholinergiczny
W modelach zwierzęcych z farmakologicznie indukowanym deficytem cholinergicznym (skopolamina) ekspozycja na GVS-111 modulowała aktywność acetylocholinoesterazy (AChE) w korze mózgowej i hipokampie. Obserwacja ta wskazuje na pośredni wpływ substancji na transmisję cholinergiczną — szlak biochemiczny stanowiący jeden z centralnych przedmiotów badań nad molekularnymi podstawami uczenia i zapamiętywania. W badaniach porównawczych mechanizm ten zestawia się z działaniem bezpośrednich inhibitorów acetylocholinesterazy, takich jak huperzyna A, która odwracalnie blokuje AChE w szczelinie synaptycznej.
Zastosowania w badaniach naukowych
Noopept znajduje zastosowanie jako narzędzie badawcze w kilku obszarach neurobiologii eksperymentalnej:
Badania nad plastycznością synaptyczną — GVS-111 wykorzystywany jest w eksperymentach elektrofizjologicznych na skrawkach hipokampalnych do analizy mechanizmów LTP i LTD (długotrwałe osłabienie synaptyczne). Modulacja receptorów AMPA i NMDA czyni ten dipeptyd przydatnym narzędziem do mapowania szlaków glutaminianergicznych zaangażowanych w procesy pamięci i nauki.
Modele neurodegeneracji — w badaniach na hodowlach komórkowych linii PC12 i SH-SY5Y substancja była stosowana do oceny potencjału neuroprotekcyjnego wobec toksyczności indukowanej beta-amyloidem. Ostrovskaya et al. (2014) opisali zdolność GVS-111 do atenuacji apoptozy oraz redukcji hiperfosforylacji białka tau w tych modelach komórkowych — obserwacje istotne w kontekście badań nad patogenezą chorób neurodegeneracyjnych.
Badania behawioralne na modelach zwierzęcych — w testach labiryntu wodnego Morrisa oraz teście unikania biernego na szczurach Wistar i myszach C57BL/6 obserwowano zmiany parametrów behawioralnych po ekspozycji na substancję. Wyniki te stanowią punkt wyjścia do dalszych badań nad molekularnymi podstawami procesów poznawczych — uczenia, zapamiętywania i odtwarzania śladów pamięciowych.
Farmakologia porównawcza nootropików — ze względu na strukturalne pokrewieństwo z piracetamem, GVS-111 służy jako związek referencyjny w badaniach porównawczych aktywności biologicznej dipeptydów o potencjale nootropowym. Pozwala to na lepsze zrozumienie zależności struktura-aktywność (SAR) w tej grupie związków. W ramach takich analiz porównawczych badany jest również peptyd nootropowy Selank — heptapeptyd modulujący transmisję GABA-ergiczną i serotoninergiczną, stanowiący komplementarne narzędzie w mapowaniu szlaków neuropeptydowych.
Podsumowanie
Noopept (GVS-111) stanowi syntetyczny dipeptyd o udokumentowanej aktywności biologicznej w modelach in vitro i in vivo. Profil oddziaływań molekularnych obejmuje modulację receptorów glutaminianergicznych (AMPA, NMDA), indukcję ekspresji neurotrofin NGF i BDNF, właściwości antyoksydacyjne wobec stresu indukowanego beta-amyloidem oraz wpływ na transmisję cholinergiczną. Wielokierunkowy mechanizm oddziaływania czyni go wartościowym narzędziem w badaniach z zakresu neurobiologii eksperymentalnej, farmakologii nootropików oraz modelowania procesów neurodegeneracyjnych.
Endogenic Noopept 20 mg to odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do zastosowań badawczych (Research Use Only). Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi, do celów diagnostycznych ani terapeutycznych. Karta charakterystyki dostępna na żądanie.
Jaka jest rozpuszczalność Noopeptu w standardowych rozpuszczalnikach laboratoryjnych?
GVS-111 wykazuje dobrą rozpuszczalność w DMSO (>50 mg/ml) oraz umiarkowaną rozpuszczalność w wodzie (~10 mg/ml w temperaturze 25°C). Do przygotowania roztworów roboczych rekomendowane jest wstępne rozpuszczenie w DMSO, a następnie rozcieńczenie medium hodowlanym do pożądanego stężenia roboczego. Końcowe stężenie DMSO w medium nie powinno przekraczać 0,1% (v/v), aby uniknąć artefaktów cytotoksycznych.
Jaki jest okres stabilności roztworu roboczego?
Roztwory w DMSO przechowywane w temperaturze -20°C zachowują stabilność przez minimum 6 miesięcy. Roztwory wodne wykazują mniejszą stabilność — zalecane jest ich zużycie w ciągu 7 dni od przygotowania. Wielokrotne cykle zamrażania i rozmrażania przyspieszają degradację wiązania estrowego, co prowadzi do przedwczesnego uwalniania metabolitu (cykloprolioglicyny).
Z jakimi odczynnikami nie łączyć Noopeptu w protokole eksperymentalnym?
Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi utleniaczami, zdolnymi do degradacji wiązania peptydowego. W eksperymentach na hodowlach komórkowych nie rekomendowane jest łączenie z inhibitorami proteasomów, które mogą interferować z metabolizmem dipeptydów. Przy badaniach wiązania receptorowego unikać jednoczesnej ekspozycji na pełnych agonistów receptora NMDA (np. kwas glutaminowy w stężeniach excytotoksycznych).
Jaki jest profil metaboliczny GVS-111 w modelach in vitro?
W homogenatach wątrobowych modeli zwierzęcych wykazano szybką hydrolizę wiązania estrowego, prowadzącą do uwolnienia aktywnego metabolitu — cykloprolioglicyny (cyclo-L-prolylglycine). Okres półtrwania substratu w tych warunkach wynosi ok. 15–20 minut, co sugeruje wysoką aktywność esteraz tkankowych wobec tej cząsteczki.
Jakie metody analityczne służą do oznaczania stężenia Noopeptu w próbkach biologicznych?
Standardową metodą jest HPLC-MS/MS (chromatografia cieczowa sprzężona z tandemową spektrometrią mas) z ekstrakcją metodą SPE (solid-phase extraction). Granica wykrywalności (LOD) w osoczu zwierzęcym wynosi ok. 0,5 ng/ml. Metoda pozwala na jednoczesne oznaczanie GVS-111 i jego metabolitu cykloprolioglicyny w materiale biologicznym.
- W hodowlach neuronów hipokampalnych szczura wykazano modulację allosteryczną receptorów AMPA przez GVS-111, wskazującą na wpływ na szybką transmisję pobudzającą
- Obserwowano statystycznie istotny wzrost ekspresji mRNA NGF i BDNF w hipokampie szczurów Wistar po 28-dniowej ekspozycji (p<0,05), bez rozwoju tolerancji na efekt neurotrofinowy
- W modelu toksyczności indukowanej beta-amyloidem (Aβ25-35) na komórkach PC12 odnotowano redukcję poziomu ROS, obniżenie stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego oraz atenuację apoptozy
- W testach behawioralnych na modelach zwierzęcych (labirynt wodny Morrisa, test unikania biernego) obserwowano zmiany parametrów powiązanych z procesami pamięciowymi i zdolnością do nauki przestrzennej
- GVS-111 wykazuje aktywność modulującą wobec acetylocholinoesterazy w tkance mózgowej modeli zwierzęcych, co wskazuje na pośredni wpływ na transmisję cholinergiczną
Bibliografia
Źródło danych chemicznych
Dane fizykochemiczne i identyfikacyjne zweryfikowano na podstawie rekordu PubChem:
- Ostrovskaya RU, Gudasheva TA, Zaplina AP, et al. Noopept stimulates the expression of NGF and BDNF in rat hippocampus. Bull Exp Biol Med. 2008;146(3):334–337. PubMed: 19240853
- Ostrovskaya RU, Vakhitova YV, Kuzmina USh, et al. Neuroprotective effect of novel cognitive enhancer noopept on AD-related cellular model involves the attenuation of apoptosis and tau hyperphosphorylation. J Biomed Sci. 2014;21(1):74. PubMed: 25096780
- Ostrovskaya RU, Gruden MA, Bobkova NA, et al. The nootropic and neuroprotective proline-containing dipeptide noopept restores spatial memory and increases immunoreactivity to amyloid in an Alzheimer’s disease model. J Psychopharmacol. 2007;21(6):611–619. PubMed: 17092975
Podobne produkty
-
Magnesium Taurate 650mg 60caps
Pierwotna cena wynosiła: 69.00zł.54.00złAktualna cena wynosi: 54.00zł. -
Magnesium Bisglycinate (chelated) 700mg 60caps
Pierwotna cena wynosiła: 69.00zł.54.00złAktualna cena wynosi: 54.00zł. -
MOTS-C 20mg PEN
Pierwotna cena wynosiła: 399.00zł.369.00złAktualna cena wynosi: 369.00zł. -
GLP-1 MAX 5mg 60 caps
Pierwotna cena wynosiła: 549.00zł.519.00złAktualna cena wynosi: 519.00zł.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.